­čĹë "Nie b├│j si─Ö odrzuci─ç starej sk├│ry"

„Nie b├│j si─Ö zrzuci─ç starej sk├│ry”

Gennady Maleychuk
Psycholog, terapeuta Gestalt

Psychoterapia jako proces zmiany to┼╝samo┼Ťci

Temat to┼╝samo┼Ťci d┼éugo zajmowa┼é moje my┼Ťli. Pierwotnie by┼éo to studium teoretyczne w ramach mojej pracy doktorskiej. Nast─Öpnie, pracuj─ůc z klientami, ju┼╝ zrozumia┼éem to zjawisko w mojej praktyce psychoterapeutycznej. Przedstawiam czytelnikowi moje rozwa┼╝ania na ten temat, o ile mog─Ö, w dost─Öpnym j─Özyku.

Kiedy nie ma to┼╝samo┼Ťci,
co tak naprawd─Ö jest
jak manifestuje si─Ö zewn─Ötrznie –
to nie ma autentyczno┼Ťci.
Derisi O.

Czym jest to┼╝samo┼Ť─ç?

Kim jestem, czym jestem? Kiedy osoba zadaje sobie te pytania, oznacza to, ┼╝e my┼Ťli o swojej to┼╝samo┼Ťci. W psychologii istnieje szereg synonimicznych terminów, które okre┼Ťlaj─ů to zjawisko – to┼╝samo┼Ť─ç, samo-koncepcj─Ö, ja┼║┼ä, samo┼Ťwiadomo┼Ť─ç, obraz siebie. W najogólniejszej definicji to┼╝samo┼Ť─ç rozumiana jest jako ca┼éo┼Ť─ç poj─Öcia osoby o sobie.

Dlaczego potrzebujemy to┼╝samo┼Ťci?

Osoba ma kilka instynktów. Aby móg┼é ┼╝y─ç w tym ┼Ťwiecie, konieczne jest zdobycie osobistego do┼Ťwiadczenia. To┼╝samo┼Ť─ç lub obraz Ja┼║ni jest tak┼╝e wynikiem do┼Ťwiadczenia poznania samego siebie.Cz┼éowiek ┼╝yje i dzia┼éa w ┼Ťwiecie, zgodnie z reprezentacj─ů siebie, swojej obrazu siebie.
Ponadto, to┼╝samo┼Ť─ç osoby, daj─ůc mo┼╝liwo┼Ť─ç poznania ci─ůg┼éo┼Ť─ç swojej Ja┼║ni Je┼Ťli wyobrazimy sobie cz┼éowieka bez to┼╝samo┼Ťci, ┼╝e b─Ödzie to cz┼éowiek, który codziennie rano jakby narodzi┼é na nowo i nie móg┼é rozpozna─ç siebie, patrz─ůc w lustro.

Jak si─Ö objawia?

Dla siebie, przede wszystkim w poznaniu, kim jestem i co Ya
Dla innych, to┼╝samo┼Ť─ç – w ten sposób ja, osoba, która pokazuje pokazy. Zazwyczaj o to┼╝samo┼Ťci osoby, zaczyna my┼Ťle─ç, kiedy zaczyna z nim problemu.
To┼╝samo┼Ť─ç nie jest dana cz┼éowiekowi raz na zawsze, to jest normalne zjawisko dynamiczne, zamieszka┼éy w rafinacji i przebudowy. Cz┼éowiek ci─ůgle spotyka si─Ö ze ┼Ťwiatem i inni ludzie, którzy otzerkalivayut odzwierciedla─ç to dostarcza nowych informacji na temat jego dzia┼éania, czyny, ÔÇ×Czy jeste┼Ť. – tak i takÔÇŁ
Informacja ta s┼éu┼╝y jako ┼║ród┼éo korekt, wyja┼Ťnie┼ä ludzkiego wizerunku jego Ya W tej samej sprawie, je┼╝eli wizerunek w┼éasny kryzys ÔÇ×zepsutyÔÇŁ to┼╝samo┼Ť─ç funkcja korekcji dzieje.
Pozwol─Ö sobie na nast─Öpuj─ůc─ů metafor─Ö to┼╝samo┼Ťci, jak skóra.
Wyobra┼║ sobie, ┼╝e skóra nie ro┼Ťnie (jak w─ů┼╝), pod─ů┼╝aj─ůc za wzrostem ca┼éego organizmu. Skóra pozwala jednocze┼Ťnie zachowa─ç form─Ö i utrzymuje proces wzrostu. Czas p┼éynie, a cz┼éowiek wyrasta ze starej skóry i musi zosta─ç zmieniony. Je┼Ťli nie, skóra staje si─Ö szorstka, staje si─Ö skorup─ů, utrudnia rozwój.

Tak wi─Öc stara to┼╝samo┼Ť─ç jako pow┼éoki uniemo┼╝liwia zmian─Ö osoby. Tak wi─Öc osoba, która przywi─ůzuje si─Ö do starej to┼╝samo┼Ťci, staje si─Ö sztywna, skamienia┼éa, traci zdolno┼Ť─ç do bycia elastycznym, niezdolna do adekwatno┼Ťci do zmieniaj─ůcego si─Ö ┼Ťwiata.
Przypomina si─Ö raz przeczytane o┼Ťwiadczenie F. Perlsa, ┼╝e ÔÇőÔÇőludzie przez lata staj─ů si─Ö podobnymi do mchów klifami, które s─ů myte przez rzek─Ö ┼╝ycia.

Psychoterapia, jako projekt zmiany, nieuchronnie dotyka kwestii to┼╝samo┼Ťci.
Osoba przychodzi do psychoterapii, gdy jego obraz siebie lub to┼╝samo┼Ťci staje si─Ö nieodpowiedni─ů rzeczywisto┼Ťci─ů. Dzieje si─Ö tak, poniewa┼╝ rzeczywisto┼Ť─ç zmienia si─Ö ca┼éy czas, a czasami ludzie nie maj─ů czasu, aby j─ů ┼Ťledzi─ç. A nast─Öpnie osoba czuje, ┼╝e ma problem psychologiczny.

Jak powstaje to┼╝samo┼Ť─ç?

Najwa┼╝niejszym warunkiem formowania to┼╝samo┼Ťci jest obecno┼Ť─ç innej osoby, a nie ja┼║ni. Jedynie w kontakcie z drugim Ja mo┼╝liwe jest odbicie i ┼Ťwiadomo┼Ť─ç w┼éasnej ja┼║ni, a druga jest warunkiem powstania i istnienia w┼éasnej to┼╝samo┼Ťci.
Jednak inna osoba staje si─Ö ┼║ród┼éem wszystkich problemów z to┼╝samo┼Ťci─ů. Kiedy mamy problemy z to┼╝samo┼Ťci─ů, z regu┼éy wychodzimy do najbli┼╝szych: matki, ojca, babci, dziadka.
Kiedy matka wk┼éada kolejn─ů ┼éy┼╝k─Ö owsianki w usta opornego dziecka, jest to pogwa┼écenie jego granic, a jednocze┼Ťnie ich konstrukcji.
Tacy ludzie, którzy wp┼éyn─Öli na kszta┼étowanie w┼éasnej to┼╝samo┼Ťci w psychoterapii, nazywani s─ů znacz─ůcymi innymi. Obraz siebie, to┼╝samo┼Ťci tworz─ů bliscy, znacz─ůcy ludzie. Ten obraz jest cz─Östo daleki od I, a przez to mo┼╝e by─ç trudno przebi─ç si─Ö do prawdy. Jako┼Ť─ç formowania to┼╝samo┼Ťci zale┼╝y od zdolno┼Ťci znacz─ůcych innych do bycia wra┼╝liwymi, kochaj─ůcymi, refleksyjnymi.
Pozwol─Ö sobie na krótk─ů historyczn─ů dygresj─Ö na temat tego, jak zmieni┼éa si─Ö to┼╝samo┼Ť─ç, a nast─Öpnie na temat celu terapii w zwi─ůzku ze zmienion─ů sytuacj─ů spo┼éeczno-kulturow─ů.

Je┼Ťli cz┼éowiek z ubieg┼éego wieku mo┼╝na nazwa─ç, u┼╝ywaj─ůc wyra┼╝enia, Karen Horney, ÔÇ×neurotyczna osobowo┼Ť─ç naszych czasówÔÇŁ (tytu┼é jednej z jej ksi─ů┼╝ek), wspó┼éczesny cz┼éowiek jest g┼é─Öboko narcystyczne, a wi─Öc egoist─ů.
Je┼Ťli wiod─ůc─ů warto┼Ťci─ů sowieckiego cz┼éowieka by┼éo poczucie "my", nie by┼éo "ja", indywidualno┼Ťci, teraz obsesyjnie przedstawi┼éem pierwszy plan. Wcze┼Ťniej w ludzkiej rzeczywisto┼Ťci psychicznej by┼é przesadzony obraz Innego, a celem terapii by┼éo potrzeba, by sta─ç si─Ö bardziej niezale┼╝ne i autonomiczne od jego wp┼éywu, ale teraz inne w rzeczywisto┼Ťci psychicznej wspó┼éczesnego cz┼éowieka cz─Östo nie maj─ů, a celem terapii jest jego wygl─ůd. Podam krótki opis dwóch rozpatrywanych rodzajów osobowo┼Ťci. Wymieni─Ö je warunkowo "neurotyczny" i "narcyz".

Neurotyczny

Na obrazie ┼Ťwiata o osobowo┼Ťci zorganizowanej nerwowo widzimy przerysowany obraz drugiej osoby. Dla niego dominuje opinia, ocena, postawa, s─ůdy innych. Jego obraz ┼Ťwiata jako ca┼éo┼Ťci koncentruje si─Ö na drugim.
Patrzy z wyczuciem, s┼éucha tego, co mówi─ů, jak wygl─ůdaj─ů, co inni b─Öd─ů my┼Ťle─ç, jak odzwierciedli─ç w ich lustrach? Jego samoocena zale┼╝y bezpo┼Ťrednio od oceny innych osób iw zwi─ůzku z tym jest niestabilna.
Podlega silnym wp┼éywom innych ludzi, od nich zale┼╝y. Ze wzgl─Ödu na przerostowe znaczenie drugiego, jego wizerunek jest mocno zainwestowany w oczekiwania, a w konsekwencji jest rzutowo zniekszta┼écony. W kontakcie z innym neurotykiem nie wyst─Öpuje z prawdziwym Innym, ale z jego wyidealizowanym obrazem. Nic dziwnego, ┼╝e takie "spotkania" cz─Östo ko┼äcz─ů si─Ö rozczarowaniem.

Narcyz

W psychicznej rzeczywisto┼Ťci osoby o narcystycznej organizacji osobowo┼Ťci mo┼╝emy widzie─ç drug─ů jako funkcj─Ö s┼éu┼╝─ůc─ů potrzebom ja┼║ni.
Najbardziej uderzaj─ůc─ů cech─ů obrazu narcystycznej osobowo┼Ťci jest dewaluacja drugiej, a┼╝ do jej ca┼ékowitej dewaluacji, jej instrumentalno┼Ťci. W przeciwie┼ästwie do neurotyzmu, skupionego na drugim, narcystyczna osobowo┼Ť─ç jest egocentryczna – jest tylko ja, a drugi jedynie ┼Ťrodek dla ego.
Przy ca┼éej widocznej ró┼╝nicy mi─Ödzy dwoma rozpatrywanymi typami, po dok┼éadniejszym zbadaniu wida─ç jedno znacz─ůce podobie┼ästwo. Co jest powszechne w neurotycznej i pogranicznej kulturze? Ani tam, ani tam nie ma innego.
Przy ca┼éej pozornej wa┼╝no┼Ťci Innego w psychicznej rzeczywisto┼Ťci neurotyka, jego (Inny), poniewa┼╝ nie ma tam ┼╝adnej warto┼Ťci. Drugi jest potrzebny, ale niewa┼╝ny.I w pierwszym i w innym przypadku on (drugiego) jest potrzebna jako przedmiot zaspokojenia potrzeb mam, ale nie tak wa┼╝ne, jak ludzi, ich potrzeb, pragnie┼ä.

Jaka mo┼╝e by─ç to┼╝samo┼Ť─ç? (Naruszenia proceduralne to┼╝samo┼Ťci)

W wyniku moich bada┼ä teoretycznych nast─Öpuj─ůce wersje naruszenia to┼╝samo┼Ťci zosta┼éy nast─Öpnie przetestowane w praktyce:
1. Rozproszona to┼╝samo┼Ť─ç.
Obraz I pod tym wariantem naruszenia to┼╝samo┼Ťci jest nieuporz─ůdkowany, zamazany. Cz┼éowiek nie zna i nie rozumie, kim jest, kim on jest? Klientom o rozlanej to┼╝samo┼Ťci trudno jest mówi─ç o cechach siebie i cechach innych ludzi, nadaj─ůc im bardzo niewyra┼║ne cechy. W prawdziwych zwi─ůzkach granice mi─Ödzy Ja i Innym s─ů zamazane.

Przyk┼éadem dzie┼éa literackiego jest Alyonushka – posta─ç z bajki "Siostra Alenuszka i brat Iwanuszka". Tre┼Ť─ç jej to┼╝samo┼Ťci jest zdeterminowana sytuacj─ů interakcji z inn─ů postaci─ů w opowie┼Ťci – Iwanusk─ů.
Dzia┼éa ona jak matka, która ma zaj─ů─ç si─Ö m┼éodszym bratem, potem ┼╝on─ů, aby przekona─ç m─Ö┼╝a, aby nie pi─ç, jak siostra, brat oszcz─Ödzania dziecko od z┼éa czarownica.
W klinice przyk┼éadami to┼╝samo┼Ťci rozproszonej s─ů osoby histeryczne, osoby niestabilne. Ludzie z rozproszon─ů to┼╝samo┼Ťci─ů z regu┼éy maj─ů problemy z osobistymi granicami ┼╝ycia z powodu trudno┼Ťci w zaakceptowaniu ekspresji agresji, dominuj─ůc─ů w nich emocj─ů jest niech─Ö─ç.
2. Sztywna to┼╝samo┼Ť─ç.
W przypadku tego wariantu naruszenia to┼╝samo┼Ťci wyst─Öpuje zaburzenie równowagi dynamizmu-statyczno┼Ťci w kierunku statycznym.
Obraz jestem tak─ů osob─ů jest nadmiernie statyczny, sztywny. Z regu┼éy tacy ludzie identyfikuj─ů si─Ö z niektórymi rolami spo┼éecznymi, które staj─ů si─Ö przero┼Ťni─Öte, zast─Öpuj─ůc ca┼ée ja.
Szczególnie wa┼╝ne jest dla nich przestrzeganie pewnych zasad, zasad przypisanych do wybranej roli.
Typowym przyk┼éadem tej wersji to┼╝samo┼Ťci jest bohater filmu "Professional", granego w Belmondo.
Profesjonalny aspekt to┼╝samo┼Ťci sta┼é si─Ö g┼éównym aspektem dla g┼éównej bohaterki i okaza┼é si─Ö niezdolny do kreatywnej adaptacji, która ostatecznie kosztowa┼éa go ┼╝ycie. Innym przyk┼éadem jest mistrzem sztuki Forestier, jedna z opowie┼Ťci charakter S. Maugham, którzy uwa┼╝ali si─Ö d┼╝entelmenem i organizowa─ç swoje ┼╝ycie zgodnie z zasadami Kodeksu d┼╝entelmen, który równie┼╝ ostatecznie doprowadzi┼éo go do ┼Ťmierci.
W ┼╝yciu takich ludzi mo┼╝na opisa─ç jako fanatyków. W klinice s─ů to osoby paranoidalne i epileptyczne.
Jednym z rodzajów sztywnej to┼╝samo┼Ťci jest introjekcyjna (przedwczesna) to┼╝samo┼Ť─ç. Ludzie z introjective to┼╝samo┼Ťci przedwcze┼Ťnie (nie┼Ťwiadomie) utworzyli swoj─ů to┼╝samo┼Ť─ç ÔÇ×po┼éykaniuÔÇŁ introjects ich nie asymilowa─ç.
W tworzeniu takiego wariantu to┼╝samo┼Ťci szczególnie wa┼╝na jest rola znacz─ůcych innych, którymi s─ů autorytety dla cz┼éowieka. Decyduj─ů o cz┼éowieku, jak z nim ┼╝y─ç, z kim ┼╝y─ç, kim by─ç, z kim si─Ö ubra─ç, itd.
Osoby posiadaj─ůce introjekcyjn─ů to┼╝samo┼Ť─ç s─ů uwik┼éane w swoje zobowi─ůzania. Z regu┼éy cz┼éowiek potrzebuje du┼╝o odwagi, aby prze┼éama─ç grubo┼Ť─ç intryg do samego siebie.

W klinice przyk┼éadem introjekcyjnej to┼╝samo┼Ťci jest nerwica. Drugi, jego pragnienia i potrzeby, zast─Öpuj─ů pragnienia i potrzeby Ja. Ja w tym przypadku to inni, nie Ya.
Niemo┼╝liwe do oddzielenia (ró┼╝nicowanie) od drugiego staje si─Ö powa┼╝nym wyzwaniem ┼╝ycie takiej osoby, a prowadz─ůcych do┼Ťwiadczenia dla takich ludzi staj─ů si─Ö poczucie winy, wstydu, zdrady w przypadku naruszenia zakazów i prób autonomii.
3.To┼╝samo┼Ť─ç sytuacyjna.
Tak─ů opcj─ů to┼╝samo┼Ťci jest polarno┼Ť─ç powy┼╝szego (sztywnego). Charakteryzuje si─Ö on nadmiernym dynamizmem i, z tego powodu, niestabilno┼Ťci─ů obrazu ja┼║ni, a osoby z sytuacyjn─ů to┼╝samo┼Ťci─ů charakteryzuj─ů si─Ö niestabilno┼Ťci─ů obrazu Ja, ich to┼╝samo┼Ť─ç okre┼Ťla sytuacja, ludzie, z którymi si─Ö spotykaj─ů.
Drugi staje si─Ö warunkiem definicji i istnienia swojej to┼╝samo┼Ťci. Taka osoba, ze wzgl─Ödu na wielk─ů zale┼╝no┼Ť─ç od drugiej, popada w po┼é─ůczenie z nim, organizuj─ůc zale┼╝ne zwi─ůzki. Sytuacja, ┼Ťrodowisko ca┼ékowicie determinuje osob─Ö. W patologicznych przypadkach mamy do czynienia z brakiem ego jako takiego.
Artystycznym przyk┼éadem takiego wariantu to┼╝samo┼Ťci jest czeska Dushechka, cudownie zmieniaj─ůca si─Ö w zale┼╝no┼Ťci od tych osób, z którymi ┼╝y┼éa. Brakowa┼éo jej w┼éasnych my┼Ťli, uczu─ç, pragnie┼ä, potrzeb, intencji. My┼Ťla┼éa o cudzych my┼Ťlach, odczuwa┼éa uczucia innych ludzi, po┼╝─ůda┼éa pragnie┼ä innych ludzi.
W klinice takie osoby nazywane s─ů uzale┼╝nionymi.
4. Fragmentaryczna to┼╝samo┼Ť─ç.
W przypadku tego wariantu naruszenia to┼╝samo┼Ťci obraz H jest rozdarty, podzielony.W cz┼éowieku istnieje zestaw indywidualnych to┼╝samo┼Ťci, które nie s─ů zintegrowane z systemem, pozbawione integralno┼Ťci. Indywidualne to┼╝samo┼Ťci (podosoba) ┼╝yj─ů swoim autonomicznym ┼╝yciem.
┼╗ywym artystycznym przyk┼éadem takiego wariantu to┼╝samo┼Ťci jest "podwójno┼Ť─ç" F. Dostojewskiego.
Ta wersja to┼╝samo┼Ťci jest konsekwencj─ů urazu psychicznego. Klinicznym przyk┼éadem takiego naruszenia to┼╝samo┼Ťci jest zaburzenie osobowo┼Ťci mnogiej, dysocjacyjne zaburzenia.

To┼╝samo┼Ť─ç

Dla wszystkich wariantów zaburze┼ä to┼╝samo┼Ťci charakteryzuj─ůcych si─Ö utrat─ů twórczej adaptacji do ┼Ťwiata rzeczywisto┼Ťci i rzeczywisto┼Ťci jego Ya Na jednym biegunie naruszenia to┼╝samo┼Ťci osoba traci kontakt ze ┼Ťwiatem i jego to┼╝samo┼Ťci (self-image) staje si─Ö sztywny, a jego zachowanie staje si─Ö stereotypowe i sceniczny.
Na drugim biegunie traci kontakt ze sob─ů, a jego to┼╝samo┼Ť─ç jest okre┼Ťlana przez ┼Ťwiat i innych, a jego zachowanie i ogólne ┼╝ycie staje si─Ö ca┼ékowicie zale┼╝ne od sytuacji i innych ludzi.
Dlatego mo┼╝emy za┼éo┼╝y─ç, ┼╝e dla opcji zdrowego (prawdziwego) to┼╝samo┼Ť─ç (patrz umowno┼Ť─ç tego terminu) jest charakterystyczne dla dobrego kontaktu z rzeczywisto┼Ťci─ů ┼Ťwiata (inne) jako nie-siebie i rzeczywisto┼Ť─ç jego prawdziwego Ya
Mo┼╝liwo┼Ť─ç by─ç wra┼╝liwy na tych dwóch rzeczywisto┼Ťci twórczo balansowanie na kraw─Ödzi mi─Ödzy przyjacielem i twórczo przystosowa─ç si─Ö do tych dwóch rzeczywisto┼Ťci – posiada cechy osoby ze zdrowej to┼╝samo┼Ťci, paradoksalnie ┼é─ůcz─ůc dynamiczne i statyczne.

Ka┼╝dy wybiera w┼éasny sposób budowania to┼╝samo┼Ťci. Dla jednego – to jest stworzenie, kreatywno┼Ť─ç, dla innego – reprodukcja, reprodukcja, dla trzeciego – zniszczenie.
Ludzie z zdrowej to┼╝samo┼Ťci, zdolne do bycia w kontakcie z zewn─Ötrzn─ů rzeczywisto┼Ťci─ů (┼Ťwiat ludzi) i wewn─Ötrznej (I), ich ┼Ťwiat jest zdefiniowany jako maj─ůcy poczucie to┼╝samo┼Ťci.
To┼╝samo┼Ť─ç jest do┼Ťwiadczeniem to┼╝samo┼Ťci dla siebie. Trudno jest utrzyma─ç równowag─Ö na granicy dwóch rzeczywisto┼Ťci, nie popadaj─ůc w skrajno┼Ť─ç alienacji od nas samych, ani w drug─ů skrajno┼Ť─ç – alienacj─Ö od ┼Ťwiata.
Neurotyka i socjopaci s─ů przyk┼éadami takich ekstremalnych wariantów utrwalania na biegunach.
Presja ze ┼Ťwiatem zewn─Ötrznym bardzo zauwa┼╝alne i cz─Östo cz┼éowiek jest zmuszony do porzucenia rzeczywisto┼Ť─ç ja┼║ni, aby Go wyda─ç, zgodnie z zasadami, norm, postaw danego spo┼éecze┼ästwa, zdradzaj─ůc si─Ö i tworzenia akceptowalny, ┼éatwy w obs┼éudze dla drugiego obrazu Jego Ya

Powody, by nie by─ç sob─ů

Wymieni─Ö najwa┼╝niejsze:

  • Strach. Bezpieczniej jest zwyczajowo przedstawia─ç jak─ů┼Ť mask─Ö, akceptowalny obraz dla innych.
  • Wstyd. Szkoda by─ç sob─ů. ┼üatwiej jest ukry─ç si─Ö za akceptowanym, wygodnym dla innych, akceptowanym przez innych obrazem Ya.

Strach i wstyd nie pozwalaj─ů cz┼éowiekowi ukaza─ç prawdziwego siebie, zamanifestowa─ç si─Ö. Strach i wstyd przestaj─ů, parali┼╝uj─ů, ale nagle odrzucone, niezaakceptowane, stracone? Strach i wstyd utrzymuj─ů cz┼éowieka w jego poprzednich rolach, maskach, stereotypowych, scenariuszowych sposobach zachowania.

  • Komfort. Pewna to┼╝samo┼Ť─ç jest wygodna. Daje poczucie pewno┼Ťci. Pewno┼Ť─ç tworzy poczucie bezpiecze┼ästwa – "Jestem taki i taki, wygodny dla innych, a inni akceptuj─ů mnie i kochaj─ů".

Dla innych, raz na zawsze, dogodna jest tak┼╝e pewna to┼╝samo┼Ť─ç osoby. Kiedy drugi jest zdeterminowany, staje si─Ö jasny, a nast─Öpnie staje si─Ö spokojny i bezpieczny.
Aby pokaza─ç si─Ö, opu┼Ťci─ç stref─Ö zwyk┼éego dla siebie i innych wygodnych sposobów potrzebuj─Ö odwagi, przezwyci─Ö┼╝enia strachu, wstydu i strefy komfortu.

Jak si─Ö spotka─ç ze sob─ů?

Przez Innego.
To┼╝samo┼Ť─ç zawsze pojawia si─Ö w kontakcie. Urodzi┼éa si─Ö w kontakcie z Innym.I w tym wzgl─Ödzie ka┼╝de Spotkanie z Innym jest mo┼╝liwo┼Ťci─ů narodzin to┼╝samo┼Ťci. A to wymaga odwagi, umiej─Ötno┼Ťci podejmowania ryzyka. I starannym rozwa┼╝eniu i opiek─Ö dla siebie i innych, a wtedy jest szansa, aby nie spieszy─ç si─Ö i kolejny, i spe┼éniaj─ů ÔÇ×zdemaskowanyÔÇŁ.
Poprzez urzeczywistnienie własnych uczuć.
Uczucia – Ya marker Kiedy zada─ç osobie pytanie o uczucia maj─ů szans─Ö spotka─ç si─Ö z nim prawdziwy, a nie z jego ┼Ťwiadomo┼Ťci obrazom.Cherez swoich potrzeb i pragnie┼ä. Pragnienia najbli┼╝sze istocie Ja, to zawsze co┼Ť w sobie z Ya.

Ale osoba maj─ůca problemy z to┼╝samo┼Ťci─ů jest z tym trudna. I z uczuciami i pragnieniami. A terapeuta po raz setny w ró┼╝nych odmianach musi zapyta─ç klienta o swoje uczucia, wykopa─ç si─Ö do swoich pragnie┼ä. Wtedy jest szansa, aby "wydoby─ç" si─Ö z prawdziwego ja, ukrytego pod grub─ů warstw─ů introjek, zasad, wymaga┼ä, oczekiwa┼ä.
Asystentów w poszukiwaniu siebie mo┼╝e sta─ç si─Ö zdrow─ů agresj─Ö i obrzydzenie, które mo┼╝na testowa─ç i zatrzyma─ç ekspansj─Ö innych, aby ustawi─ç granice i suwerenno┼Ť─ç swojego Ya

Objawy nie spotykania si─Ö ze sob─ů

Najbardziej typowe objawy "utraty" to┼╝samo┼Ťci:

  • Depresja,
  • nuda,
  • apatia,
  • do┼Ťwiadczenie bezcelowo┼Ťci ┼╝ycia,
  • brak sensu ┼╝ycia,
  • poczucie, ┼╝e nie ┼╝yjesz swoim ┼╝yciem,
  • choroby przewlek┼ée.

I pod tym wzgl─Ödem kryzys to┼╝samo┼Ťci, rozumienie, ┼╝e co┼Ť w twoim ┼╝yciu nie jest, z odpowiednim podej┼Ťciem staje si─Ö szans─ů na spotkanie z samym sob─ů i zdobycie prawdziwej to┼╝samo┼Ťci.
Psychoterapia to przestrze┼ä, w której spotkanie si─Ö z samym sob─ů, staje si─Ö mo┼╝liwe. Dzi─Öki kontaktowi z terapeut─ů, jako Innemu, który posiada cechy wra┼╝liwo┼Ťci, uwagi i zwierciad┼éa, klient mo┼╝e zrealizowa─ç konstrukcj─Ö swojej prawdziwej to┼╝samo┼Ťci.

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: