馃憠 Edgar Allan Poe. Dziwny pisarz | 艢wietne i straszne |

Edgar Allan Poe. Dziwny pisarz

Ameryka艅ski romantyczny pisarz i poeta, twórca literatury kryminalnej Edgar Allan Po, cierpia艂 z powodu alkoholizmu, opium, fobii, a tak偶e halucynacji s艂uchowych i wzrokowych. W jaki sposób zaburzenia psychiczne wp艂yn臋艂y na jego prac臋?

DIAGNOZA

Psychiatrzy w stosunku do pisarza nigdy nie poddawali si臋 ró偶nym diagnozom. Oto interesuj膮ca lista odmiany.
Wiele razy próbowa艂em pope艂ni膰 samobójstwo, do艣wiadczone urojeniowe pomys艂y prze艣ladowania (J. F. Nisbet, 1891).
W charakterze wraz z alkoholem wyst臋puj膮 równie偶 objawy epileptyczne (O. Rank, 1914).
Ostre wahania nastrojów i emocji. Podlega atakom ucisku i strachu, a nast臋pnie atakom wzmo偶onego podniecenia i ekstazy, podczas których tworzy wi臋kszo艣膰 swoich dzie艂 (GV Segalin, 1927).
Psychopatia (W. Heinz, 1928).
Maniakalno-depresyjna psychoza (A. Braun, 1940).
Sprawia艂 wra偶enie chorego na schizofreni臋 (L. van Dovski, 1947).
By艂 podatny na alkoholizm i narkotyki psychopatów, który cierpia艂 na depresj臋 przez ca艂e 偶ycie. W sercu jego mi艂o艣ci do chorych kobiet le偶y utrwalenie zmar艂ej matki (T. Spoerri, 1959).

Przez ca艂e 偶ycie Edgar Poe prowadzi艂 ró偶ne nieszcz臋艣cia i l臋ki. Jego matka zmar艂a, gdy dziecko mia艂o dwa lata.Jego ojciec by艂 pijany z 鈥瀋haotyczne zachowanie鈥, starszy brat by艂 uwa偶any za 鈥瀙ó艂-crazy pijak鈥, a moja siostra by艂a chora 鈥瀟ajemnicza choroba, która spowodowa艂a zatrzymanie wzrostu i rozwoju umys艂owego.鈥 Biografowie opisuj膮 przypadki, kiedy ch艂opak wpad艂 w niewyt艂umaczalne letargy, nie reagowa艂 na leczenie, czasami podnieca艂 si臋 biegaj膮c po domu. Siostra uspokoi艂a go, nalewaj膮c mu do ust chleb, namoczony w winie. Jego posta膰 z dzieci艅stwa by艂a "nierówna, nami臋tna, porywcza, w jego zachowaniu by艂o du偶o dziwnych". Jednocze艣nie zauwa偶a si臋 wczesny rozwój umys艂owy: w wieku pi臋ciu lat czyta艂 ju偶, pisa艂, w wieku szkolnym bardzo dobrze zna艂 literatur臋, histori臋, matematyk臋 i nauk臋.

Na uniwersytecie uczy艂 si臋 przez rok. Po krótkim czasie poszed艂 s艂u偶y膰 w wojsku. W tej chwili 艣mierci macochy, a on nie przyszed艂 na jej pogrzeb, p艂aka艂a ca艂膮 noc na grobie, a nast臋pnie, w stanie wzbudzonym, stara艂 si臋 udowodni膰, 偶e zosta艂 pogrzebany 偶ywcem. Tak wi臋c fobia urodzi艂a si臋, by zosta膰 pogrzeban膮 偶ywcem, co pó藕niej znalaz艂o odzwierciedlenie w jego opowie艣ciach.

Nie mog膮c si臋 oprze膰 dyscyplinie wojskowej, Edgar Poe wst膮pi艂 do ameryka艅skiej Akademii Wojskowej w West Point, ale rok pó藕niej zosta艂 zdradzony przed s膮dem wojskowym. Edgar by艂 powa偶nie zaniepokojony potr膮ceniem.Po wyj艣ciu dawni towarzysze widzieli go w jednym z najbardziej nieszcz臋艣liwych hoteli na Manhattanie, do艣膰 chory, pó艂przytomny. Co to by艂o – odurzenie narkotyków lub pierwsze objawy choroby dziedzicznej?

ALKOHOL I OPIUM

W wieku 27 lat po艣lubia 13-letni膮 dziewczyn臋, która stanie si臋 prototypem bohaterki swoich przysz艂ych prac. Wkrótce Virginia zachorowa艂a na gru藕lic臋 i przez wiele lat znajdowa艂a si臋 na granicy 偶ycia i 艣mierci. Od niepokoju do niej i 艣wiadomo艣ci jego bezsilno艣ci, Edgar oszala艂, a zapomnie膰 o sobie, ucieka艂 si臋 do alkoholu i opium. Niektórzy autorzy s膮 sk艂onni s膮dzi膰, 偶e 偶a艂uj膮c dziewczynie-偶onie pozosta艂 on dziewic膮. Opomania rzekomo pomóg艂 mu utrzyma膰 czysto艣膰 i alkoholizm – aby unikn膮膰 innych kobiet.

Edgar Allan Poe sam do艣膰 krytycznie jego uzale偶nienia od alkoholu, co potwierdzaj膮 jego s艂owa: 鈥濩o za nieszcz臋艣cie mo偶e by膰 porównywana z pasji do wina鈥 Bardzo trafnie o to powiedzia艂 poeta Charles Baudelaire francuski: 鈥瀙i膰 wódk臋 jak barbarzy艅cy, a nie obsesj臋 alkoholowy wice esteta鈥.

Aby pokona膰 t臋 zale偶no艣膰, pisarz nie by艂 w stanie. Ale alkoholizm – nie jest tak 藕le, z czasem coraz wi臋cej by艂o zauwa偶alnych zaburze艅 psychicznych.Tak wi臋c w 1839 roku na tle "czarnej melancholii" pojawi艂y si臋 zastraszaj膮ce halucynacje s艂uchowe i wzrokowe, urojenia prze艣ladowa艅.

S膮dzi艂, 偶e jego przyjaciele spiskuj膮, by go zniszczy膰, opublikowa膰 jego prace pod w艂asnymi nazwiskami, wynaj膮膰 specjalne "magnetyzery", aby pozbawi膰 go swojej twórczej mocy i doprowadza膰 do szale艅stwa. Edgar Poe wzywa艂 nawet pojedynku s艂ynnego poety Henry'ego Longfellowa, oskar偶aj膮c go o plagiat. Stopniowo zdrowie Poego si臋 pogarsza艂o. Z ka偶dym kolejnym rokiem ataki psychozy powstawa艂y cz臋艣ciej i p艂yn臋艂y bardziej intensywnie. Wkrótce straci艂 wszelk膮 kontrol臋 nad sob膮: pozostawiono mu my艣l o samobójstwie, ale tajemniczy duch "kobiety w bieli", który by艂 dla niego zniech臋cony do tej intencji.

W wieku 24 lat jego 偶ona umiera z powodu konsumpcji. Dwa lata, a偶 do 艣mierci, Po sp臋dza mroczny umys艂. Rozpoczynaj膮c nieko艅cz膮ce si臋 w臋drówki: wida膰 to w portowych tawernach i kominach opiumowych. Poeta zamienia si臋 w w艂ócz臋g臋 偶ebraka, a wci膮偶 udaje mu si臋 pisa膰, cho膰 pisze znacznie mniej.

Po 艣mierci 偶ony pisarz popad艂 w g艂臋bok膮 depresj臋 i instynktownie szuka艂 sposobu na ul偶enie umys艂owemu napi臋ciu wina.Ale Poe oznaczone nietolerancji alkoholu i wyra藕n膮 zmian臋 w psychice w stanie nietrze藕wo艣ci. Po pierwsze szk艂o przyszed艂 jej wra偶liw膮 natur臋 鈥瀢 ekstazie, powoduj膮c rozerwanie inspirowane, powoduj膮c zaskoczenie talk który fascynuje s艂uchaczy jak syreny 艣piewaj膮鈥.

Zaburzenia afektywne1 Edgar pojawi艂 si臋 wystarczaj膮co wcze艣nie, aw depresjach tego okresu pojawi艂a si臋 du偶a aktywno艣膰 twórcza. Z pocz膮tku trwa艂y nie wi臋cej ni偶 miesi膮c i pojawia艂y si臋 rzadziej ni偶 hipomanja2. To z zaburzeniami depresyjnymi zacz臋艂y si臋 alkoholowe ekscesy pisarza. Aby uton膮膰 w melancholii, regularnie pi艂 alkohol, a nawet od razu zacz膮艂 u偶ywa膰 najsilniejszych napojów – brandy i absyntu.

W stanie maniakalnym Edgar Poe nie móg艂 spa膰 przez kilka dni, staj膮c si臋 niezwykle gadatliwym. Cz臋sto takim warunkom towarzyszy艂a zwi臋kszona mi艂osierdzie z poczuciem entuzjazmu i entuzjazmu. Stopniowo zacz膮艂 dominowa膰 mania niepokój, l臋k, epizody zamieszania do艂膮czy艂 zaburze艅 urojeniowych. Retrospektywna diagnoza jest zawsze warunkowa,ale chorob臋 Edgara Poe mo偶na prawdopodobnie uzna膰 za zaburzenie schizoafektywne, powik艂ane uzale偶nieniem od alkoholu.

W 1848 roku, Edgar Allan Poe postanowi艂 zako艅czy膰 swoje 偶ycie, i wzi膮艂 du偶膮 dawk臋 opium 鈥瀉le trucizna go nie zabi膰.鈥 John Sartain, wydawca i stary przyjaciel pisarza, by艂a przera偶ona, gdy zobaczy艂a w tre艣ci pisma Philadelphia 鈥瀊lady i halucynacje Edgar, powtarzaj膮c, 偶e zosta艂 nawiedzony przez dwóch ludzi, którzy chc膮 go zabi膰, i 偶e powinien zgoli膰 w膮sy, aby unikn膮膰 dowiedzia艂 … Edgar by艂 w stanie bia艂ej gor膮czki, z wewn臋trzn膮 mani膮 prze艣ladowcz膮 i halucynacjami. "

Rok pó藕niej nadszed艂 koniec. Pe艂na projektów chimerycznych Edgar Poe przeczyta艂 wyk艂ad w Richmond. Z miasta, które opu艣ci艂, maj膮c du偶膮 sum臋 na te czasy – 1500 USD. To, co sta艂o si臋 pó藕niej, by艂o zagadk膮. By膰 mo偶e rozwin膮艂 si臋 kolejny atak psychotyczny; mo偶e z艂odzieje u艣pili go narkotykami. W ka偶dym razie Edgar Poe zosta艂 znaleziony na 艂awce na stacji kolejowej w stanie nieprzytomno艣ci i obrabowany.

POD KAYF

Centraln膮 postaci膮 w twórczo艣ci pisarza niemal nieustannie – neurotyczny lub hipochondryk, realizowane kazirodcze fantazje mistyczne lub ofiar膮 narkotycznego odurzenia i zabobonnych l臋ków. By艂y to liczne twarze samego Edgara Poe.

Wyobra偶ony 艣wiat bohaterów wype艂ni艂 cierpieniem, by膰 mo偶e próbuj膮c ul偶y膰 w艂asnemu ci臋偶arowi smutku i rozczarowania. Pobudzona do maksimum atmosfera powie艣ci uderzy艂a swoj膮 autentyczno艣ci膮. Fizyczne i mentalne bóle, które namalowa艂 by艂y odbiciem cierpie艅 i koszmarów, jakich do艣wiadcza艂 w psychozie. Wszystko to zadziwi艂o czytelników nowo艣ci膮 i si艂膮 artystyczn膮.

Poe nale偶a艂a 鈥瀌o tych kreatywnych, którzy szukali inspiracji w alkoholu. Ca艂y fikcja jego prac i wszystkie ogólny charakter jego prac wynika z twórcze ataki spowodowane pod wp艂ywem alkoholu.鈥 Inny autor dodaje: "Wiele z najlepszych stron jego prozy, chocia偶 przez d艂ugi czas ta okoliczno艣膰 zosta艂a podj臋ta, by omin膮膰 delikatn膮 cisz臋, zosta艂o napisane, jak mówi膮," wysoko ".

Edgar Poe wzi膮艂 opium w postaci ekstraktu, podobnie jak na przyk艂ad inny romantyczny poeta Samuel Coleridge. Sensacje wynikaj膮ce z za偶ywania tego leku sta艂y si臋 podstaw膮 opowiadania "Berenik", a halucynacje opium s膮 dobrze opisane w innej historii – "Ligeia". Sam pisarz 艂膮czy艂 odbiór alkoholu z opium, aby "zag艂uszy膰 g艂osy swoich wewn臋trznych demonów".Zwró膰my uwag臋 na fakt, 偶e zdecydowana wi臋kszo艣膰 "strasznych" historii jest napisana w pierwszej osobie. W nich Po analizuje swoje l臋ki, traumy, obsesje i wizje alkoholowe. Prawie wszyscy jego bohaterowie ko艅cz膮 偶ycie 藕le, jak sam autor.

Kobiece wizerunki Edgara Poe s膮 idealne i bezp艂ciowe, s膮 wyra藕nie nieistotne. By膰 mo偶e wynika to z niewystarczaj膮cego 偶ycia seksualnego w ma艂偶e艅stwie z chor膮 偶on膮. Najprawdopodobniej w swoich dzie艂ach pisarz sublimowa艂 swoje w艂asne "sadonekofilne tendencje". Czy ta atrakcja nie jest uwarunkowana pod艣wiadomym wyborem 偶ony, nie zdrow膮 i gotow膮 na seksualn膮 aktywno艣膰 kobiety, ale bolesn膮 dziewczyn膮? Innymi s艂owy, Edgar otrzyma艂 jego "偶ywe zw艂oki" do pe艂nej dyspozycji.

Argumentacja, czy spu艣cizna Edgara Poe sta艂a si臋 lepsza czy gorsza z powodu jego patologii, nie ma sensu. Bez tej choroby literatura mia艂aby innego pisarza. Zaburzenia psychiczne nadaj膮 twórczo艣ci wyj膮tkowy charakter, ale jednocze艣nie maj膮 katastrofalny wp艂yw na 偶ycie samego autora.

1 Zaburzenia afektywne to zaburzenia nastroju, które mog膮 zmienia膰 si臋 od depresji do stanu maniakalnego (zwi臋kszonej weso艂o艣ci).
2 Hipomanja jest patologi膮, w której wyst臋puje duchowy wzrost, nadpobudliwo艣膰, pragnienie nowych wra偶e艅, przeszacowana samoocena, która nie odpowiada rzeczywistym okoliczno艣ciom 偶ycia pacjenta.

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: