馃憠 Agresja i granice

Agresja i granice

Autor: Marat Aksiyatov, Gestalt Therapist.
Najprawdopodobniej nie jestem pierwszym, który podejmuje si臋 pisa膰 na ten temat, do艣膰 powszechny w praktyce pracy z klientami. Naprawd臋 cz臋sto napotykamy ten temat w pracy i nie ma znaczenia, czy terapia indywidualna to grupowa, czy tematyczna dwudniowa grupa na temat seksualno艣ci. To w艂a艣nie sk艂ania mnie do pisania o tym pozornie prostym temacie.
Mo偶e to jaki艣 rodzaj rzeczywisto艣ci spo艂eczno-kulturowej w Rosji, gdzie agresja jest tabu, gdzie ludzie uwa偶aj膮, 偶e trudno czu膰 swoj膮 w艂asn膮 przestrze艅 i granice, poniewa偶 tak d艂ugo, wszyscy mieli艣my wspólne, wielu mieszka w komunalnych i podzieli艂 si臋 ze sob膮 niedawno i Nonkonformista zachowanie surowo karane.
Ale jednak, 偶e nie jest tak wa偶ne, 偶e zrobili艣my, ale wa偶ne jest to, w jaki sposób mo偶emy zrobi膰 z nim teraz jest pomijany. W tym artykule chc臋 wyja艣ni膰 znaczenie i znaczenie agresji, towarzysz膮cych jej uczu膰 i relacji z granicami.

Poj臋cie agresji

Po pierwsze, zastanówmy si臋, jaka jest agresja.
Etymologicznie, agresja pochodzi od 艂aci艅skiego ad-gressere, co oznacza 鈥濸rzenie艣 do鈥 wniosku w sprawie powo艂ania do nast臋pnego, ruch w kierunku kontaktu.A jak inaczej b臋dzie, je艣li 偶aden z uczestników nie podejmie decyzji?
S艂owa "post臋p" i "regres", które równie偶 charakteryzuj膮 ruch, s膮 s艂owami, które s膮 pojedynczym 藕ród艂em s艂owa agresja. Wa偶ne jest, aby zauwa偶y膰, 偶e agresja nie jest uczuciem, ale akcj膮 towarzysz膮c膮 uczuciom.
Dlaczego skupiam si臋 na fakcie, 偶e agresja jest dzia艂aniem? Faktem jest, 偶e w naszej i wielu innych kulturach agresja ma negatywne konotacje, tj. jeste艣my przyzwyczajeni do traktowania agresji jako czego艣 negatywnego, zreszt膮 cz臋sto pod agresj膮 mamy na my艣li przemoc, okrucie艅stwo. A to jest z艂e, wi臋c agresji te偶 nie mo偶na pokaza膰. Oto twoje pierwsze spo艂eczne tabu!
Tymczasem s艂owo "przemoc" pochodzi od 艂aci艅skiego violare, co oznacza "zmuszanie, dzia艂anie si艂膮". Czy odczuwasz ró偶nic臋? A zatem: agresja nie jest równa przemocy.
Tutaj chcia艂bym przynie艣膰 ilustracje i komentarze z ksi膮偶ki Bridget Martel "艢wieco艣膰, mi艂o艣膰 i Gestalt".
Martel rozró偶nia trzy kryteria odró偶niaj膮ce przemoc od agresji:
1. Moc i bezsilno艣膰 / wszechmoc.

"Niektóre rodzaje przemocy mog膮 by膰 zwi膮zane z do艣wiadczeniem wszechmocy, co mo偶na wyrazi膰 za pomoc膮 formu艂y:" je艣li chc臋, wezm臋, zgodz臋 si臋 z drug膮 osob膮, czy nie ". Albo, w przeciwie艅stwie do impotencji, osoba mo偶e uderzy膰, zniszczy膰, poniewa偶.Nie mo偶e dosta膰 tego, czego chce, albo dlatego, 偶e jest ignorowany i nie ma nic do stracenia.
W tym przypadku, na podstawie motywacji do aktu przemocy nie jest pragnienie, aby co艣, ale raczej prób膮 wyrazi膰 swoje rozczarowanie, bezsilno艣膰, w艣ciek艂o艣膰. Podczas gdy si艂a pozwala ci spotka膰 si臋 z inn膮 osob膮, aby spotka膰 si臋 z nim i si臋 z nim zamanifestowa膰, zamiast j膮 zniszczy膰. "
2. Ramki, granice.
鈥濪rugi ró偶nice kryterium okrucie艅stwo i agresywno艣膰 chodzi wzgl臋dem ramy (granica), w którym dzia艂anie, a mianowicie do ró偶nych przepisów socjalnych i przepisów reguluj膮cych relacje interpersonalne. Okrucie艅stwo jest zawsze poza zasadami, agresja mo偶e objawia膰 si臋 w ramach szacunku.鈥
3. Kontakt.
鈥濼rzecie kryterium odnosi si臋 do poj臋cia kontaktu. Agresywna akcja ma 艣wiadomo艣膰 istnienia innej osoby i ewentualnego spotkania, natomiast przemoc zamienia inn膮 osob臋 do obiektu, które powinny zosta膰 zniszczone, a tym samym prowadzi to do za艂amania w zwi膮zku.鈥
Ten schemat ilustruje ró偶nic臋 mi臋dzy agresj膮 a przemoc膮. Oczywi艣cie s膮 to dwa ró偶ne kierunki, z których pierwszy prowadzi do kontaktu i ustanowienia relacji, drugi – do ich zniszczenia.
W dodatku, daj臋 s艂owo Margaretta Spagnuolo Lobb z jej ksi膮偶ce 鈥濿ho-for-pó藕niej w psychoterapii鈥 na rage znaczeniu dla ludzkiego kontaktu:
鈥濧gresja wyra偶a wielk膮 mi艂o艣膰 dla innych i ch臋膰 relacji z nimi, tak jak dziecko bada zabawk臋 od siebie, aby prawid艂owo j膮 zbada膰, czy po prostu jako gniew kolana m艂otkiem rze藕by Micha艂a Anio艂a Moses obrazu, pytaj膮c:鈥 Dlaczego nie mówi膰? 鈥瀗iemo偶liwe jest kocha膰 drugiego, je艣li nie mo偶na go osi膮gn膮膰 przed jego przemieniaj膮cej ciekawo艣ci.鈥

Emocje towarzysz膮ce agresji

Cz臋sto agresja wi膮偶e si臋 z emocjami "negatywnymi". Mówimy, 偶e nie lubi膮 agresj臋, maj膮c na uwadze, 偶e nie lubi, kiedy podra偶nionej na nas z艂y, z艂y. I tu chc臋 ponownie oddzieli膰 agresj臋 emocji, które nazywane s膮 negatywne, usuwaj膮c mi臋dzy znakiem równo艣ci, poniewa偶 agresja nie zawsze towarzyszy 鈥瀗egatywne鈥 uczucia, mo偶e by膰 równie偶 przejawem zainteresowania, ciekawo艣膰, pragnienie.
W mojej pracy i 偶yciu cz臋sto musz臋 rehabilitowa膰 uczucia, szczególnie je艣li odnosz膮 si臋 do konwencjonalnie negatywnego spektrum.Przyzwyczaili艣my si臋 do irytacji, gniewu, z艂o艣ci negatywnej, chocia偶 s膮 to te same uczucia co wszyscy. Nie zawsze s膮 przyjemne do prze偶ycia, a jednocze艣nie s膮 spo艂ecznie niedost臋pne, tabuowane i mog膮 zosta膰 zakazane od dzieci艅stwa.

"Dobre dzieci s膮 dobre i nie denerwuj si臋, nie przeklinaj i nie zaprzeczaj starszym." Dziecko mo偶e otrzymywa膰 takie wiadomo艣ci od swoich rodziców bezpo艣rednio lub po艣rednio, dodatkowo, aby przejawi膰 "negatywne" uczucia, mo偶e zosta膰 zawstydzone, a wstyd jest bardzo trudny do zniesienia. A potem jest zmuszony nie pokazywa膰 tych uczu膰, aby otrzyma膰 偶yw膮 mi艂o艣膰 matki i usposobienie otaczaj膮cych go osób.
Pó藕niej te uczucia mog膮 by膰 st艂umione lub ukryte za jak膮艣 akceptowaln膮, wygodn膮 mask膮 dla ludzi wokó艂, zablokowan膮 w ciele, a spontaniczna manifestacja ruchów towarzysz膮cych tym uczuciom mo偶e by膰 ograniczona, nawet do utraty ich pe艂nej amplitudy.
Cz臋艣膰 "z艂a" jest wyobcowana, osoba traci lub, w du偶ym stopniu, komplikuje dost臋p do niej. Ale uczucia nie przestaj膮 si臋 pojawia膰. Jest to bardziej jak dobra twarz do z艂ej gry, w rezultacie daje wiele niedogodno艣ci w 偶yciu.Alienacja w艂asnych "negatywnych" cz臋艣ci prowadzi do niezgodnego zachowania, naruszenia integralno艣ci i uniemo偶liwia kontakt. To pozbawia osob臋 mo偶liwo艣ci obrony swoich interesów i elementarnego, aby powiedzie膰 "nie", ponadto t艂umienie warunkowo negatywnych uczu膰 zwraca si臋 do siebie i t艂umienia pozytywnych.

Zachowanie uczu膰 zabiera ogromn膮 ilo艣膰 energii 偶yciowej, a cz艂owiek w ko艅cu czuje si臋 wymar艂y, wyczerpany, ponury. Ponadto, t艂umienie powa偶nych afektów mo偶e prowadzi膰 do pojawienia si臋 i rozwoju powa偶nych chorób psychosomatycznych.
Je艣li "negatywne" uczucia nie s膮 potrzebne i utrudnione, dlaczego natura tworzy takie uczucia?
By艂oby super, gdyby wszyscy wokó艂 byli mili, 艂agodni, kochaj膮cy i nigdy nie rozgniewani, wtedy 艣wiat by艂by wype艂niony mi艂o艣ci膮, nie by艂oby konfliktów, a ludzie odczuwaliby rado艣膰 i szcz臋艣cie na zawsze. Brak takiego obrazu mo偶na uzasadni膰 niedoskona艂o艣ci膮 naszego 艣wiata.
A jednak uczucia nios膮 dla nas bardzo wa偶n膮 funkcj臋 sygna艂u, s膮 naszymi pomocnikami, nawet je艣li s膮 dla nas nieprzyjemne. Pomagaj膮 nam lepiej zrozumie膰 siebie, nasze potrzeby, sytuacje, w których si臋 znajdujemy, a tak偶e dzia艂ania niezb臋dne w tych sytuacjach.
Na przyk艂ad nie b臋dziemy zachwyceni sytuacj膮, w której jeste艣my atakowani lub bici. Podobnie, z艂o艣膰, kiedy nak艂adaj膮, co chcemy, kiedy s膮 manipulowane, gdy narusza nasze granice.
Broni膮c 鈥瀗egatywne鈥 uczucia, nie toleruje niekontrolowane wybuchy gniewu i impulsywnym parcia nie obni偶y膰 ich gniew na pierwszy, który z艂apa艂 go za rami臋. Przyk艂ady takiego zachowania mo偶e by膰 postrzegane cz臋sto na ulicy, gdy zdarzy ci si臋 kogo艣 nadu偶ycia i wraca silne i nieprawid艂owej odpowiedzi, jak gdyby to jeste艣 winny wszystkich k艂opotów tej osoby. Wynika to z tego, 偶e gromadzi si臋 gniew, który nie jest wyra偶any w czasie i pod odpowiednim adresem. W tym przypadku osoba, z艂y lub obra偶ony na ca艂y 艣wiat, i 鈥濵uchy鈥 ca艂y ten splendor 艢ci膮gany.
Inny przyk艂ad – 鈥瀞prawiedliwy鈥 z艂o艣膰, po której cz艂owiek traci swoj膮 natur臋 i jest gotowy do niszczenia wszystkiego wokó艂. Gniew, który przez wiele tysi臋cy lat wykorzystywane do organizowania rozlewu krwi na du偶膮 skal臋, za艂o偶y艂 religijn膮, etniczn膮 lub inny pomys艂, sformu艂owan膮 przez ksi膮偶ki George'a Orwella 鈥濬olwark Zwierz臋cy鈥 :. 鈥濿szystkie zwierz臋ta s膮 równe, ale niektóre s膮 równiejsze od innych鈥, i to nie ma znaczenia kolor nim Kszta艂t skóry lub inna od naszej religii. To manipulacja nie艣wiadomymi, zwierz臋cymi cz臋艣ciami naszej psychiki.

Tak, archaiczne struktury mózgu, podobnie jak zwierz臋ta, s膮 naprawd臋 w nas zachowane, ale to nie znaczy, 偶e jeste艣my ma艂ymi zwierz臋tami, które mog膮 reagowa膰 odruchowo tylko na bodziec zewn臋trzny. Jeste艣my obdarzeni 艣wiadomo艣ci膮, a co za tym idzie umiej臋tno艣ci膮 zrozumienia i regulowania naszych uczu膰 oraz umiej臋tno艣ci膮 ponoszenia odpowiedzialno艣ci za dzia艂ania.
Druga skrajno艣膰 jest teraz popularn膮 pozycj膮 absolutnej równowagi i spokoju, która jest transmitowana przez tradycyjne, g艂ównie wschodnie, duchowe praktyki i nauki. Twierdz膮, 偶e do艣wiadczanie z艂o艣ci jest "z艂e", destrukcyjne i lepiej my艣le膰 pozytywnie.
Mówimy tu o wysokim poziomie 艣wiadomo艣ci, kiedy osoba mo偶e wybra膰 uczucia, zanim zaanga偶uje si臋 w ich do艣wiadczenie. Ale wyrwana z kontekstu i b艂臋dna interpretacja tego przes艂ania mo偶e prowadzi膰 do wyrzucenia gniewu.

艢wiadomo艣膰 i ekspresja uczu膰

Jak ju偶 powiedzia艂em, wa偶ne jest, aby by膰 艣wiadomym swoich uczu膰. W tym mo偶emy pomóc cia艂u. Ka偶de uczucie powstaje w ciele w formie impulsu i towarzyszy mu odpowiedni proces biochemiczny. Dalej ten biochemiczny wybuch, odczucia cielesne zamieniaj膮 si臋 w emocje, a to z kolei – w dzia艂anie.B艂臋dnie rozpoznany impuls lub emocja mo偶e prowadzi膰 do fa艂szywej reakcji, która raz lub dwa razy nie prowadzi do zaspokojenia potrzeby.
Wcze艣niej mówi艂em o mechanizmach t艂umienia gniewu w oparciu o system wierze艅 ukszta艂towany w dzieci艅stwie. Ale istnieje kilka innych mechanizmów, które uniemo偶liwiaj膮 odpowiedni膮 ekspresj臋 gniewu. Niektórzy ludzie zra偶aj膮 swoj膮 z艂o艣膰 i przypisuj膮 j膮 innym ludziom, wyobra偶aj膮c sobie, 偶e inni s膮 na nich 藕li lub 偶e s膮 inni, a nie sami.
Inni wol膮 rozgniewa膰 si臋 na ca艂膮 sytuacj臋, nie ryzykuj膮c jawnie gniewu wobec innej osoby, z obawy przed utrat膮 relacji z nim. Innym sposobem jest skierowanie gniewu na najmniej niebezpieczny przedmiot lub przedmiot, na przyk艂ad, zabicie wszystkich potraw od gniewu do m臋偶a lub kopni臋cie psa s膮siada, z艂y na szefa.
Takie mechanizmy cz臋sto nie s膮 realizowane i s膮 okazj膮 do uwolnienia si臋 od odpowiedzialno艣ci za w艂asne do艣wiadczenia lub dzia艂ania. Emocje (zawsze celowe) nie docieraj膮 do celu, pozbawiaj膮c w ten sposób osoby bliskiej relacji, której tak bardzo zale偶y na zachowaniu lub zbudowaniu.

By艂oby wi臋c dobrze nie tylko nauczy膰 si臋, jak prawid艂owo je rozpoznawa膰, ale tak偶e znale藕膰 odpowiednie sposoby ich manifestowania w kontakcie, nie niszcz膮c siebie i innych.

Granice

W przyk艂adzie, który oddziela agresj臋 od przemocy, struktura jest synonimem granic. Bez wyra藕nego poczucia w艂asnej granicy cz艂owiek traci siebie, jest pozbawiony pe艂nego kontaktu z sob膮 iz innymi. Poniewa偶 rzeczywiste spotkanie powstaje tylko w obecno艣ci granic, w przeciwnym razie staje si臋 fuzj膮.
Granica spe艂nia dwie funkcje. Z jednej strony oddziela nas od 艣rodowiska zewn臋trznego, z drugiej – jest miejscem kontaktu i wymiany z tym 艣rodowiskiem. Ksi膮偶kowym przyk艂adem granicy jest skóra – nasza skorupa, która jest najbardziej wra偶liwym organem naszego cia艂a, jest na nim ogromna liczba receptorów, czujemy 艣wiat i dotykamy go. Skóra ma funkcje wydzielnicze, dzi臋ki którym zachodzi wymiana mi臋dzy cia艂em a otoczeniem. W 偶yciu poj臋cie granic jest o wiele szersze ni偶 tylko skóra – to nie tylko nasze fizyczne cia艂o i przestrze艅 wokó艂 niego, ale tak偶e nasze pragnienia, potrzeby, zainteresowania, czas i inne "terytoria" naszej osobowo艣ci.
Zbli偶am si臋 do ciebie i to agresywny czyn, ale jednocze艣nie widz臋 i s艂ysz臋 ci臋, co oznacza, 偶e 鈥嬧媘og臋 przesta膰, kiedy mi o tym powiesz (i chodzi o kontakt), sprawdzam z tob膮. Inna sprawa, kiedy nie mówisz mi "przesta艅", zgadzasz si臋 z tym, co robi臋 i sugeruj臋, chocia偶 tego nie chcesz. Potem, zbli偶aj膮c si臋, 艂amam twoj膮 granic臋 za ka偶dym razem, gdy ci臋 obra偶am i rani臋. Nie podpisujesz swoich granic, nie mówisz o nich, a potem atakuj臋 ich granicami. Twoim obowi膮zkiem jest wykaza膰 przeciwn膮 agresj臋 i wskazywa膰 na swoje granice, wtedy ja wiem o nich, potem si臋 spotykamy, wtedy jest kontakt, wtedy jest szacunek dla twoich granic, pragnie艅, potrzeb, dla ciebie.
Agresja jest konieczna, aby艣my nie tylko zbli偶yli si臋 do drugiego, s艂ysz膮c, widz膮c i utrzymuj膮c szacunek dla jego granic. Ale tak偶e, aby by膰 przedstawionym, oznacza膰 ich granice, a nawet broni膰, pomagaj膮c im znale藕膰 w艂asne i w艂asne, aby pod膮偶a膰 w艂asn膮 drog膮, nie odst臋puj膮c od niej, aby 偶y膰 w艂asnym 偶yciem.
殴ród艂o

Like this post? Please share to your friends:

;-) :| :x :twisted: :smile: :shock: :sad: :roll: :razz: :oops: :o :mrgreen: :lol: :idea: :grin: :evil: :cry: :cool: :arrow: :???: :?: :!: